Suszarka próżniowa jest rodzajem przewodzącej suszarki termotransferowej. Materiał nie ma bezpośredniego kontaktu z czynnikiem grzewczym i nadaje się do suszenia małych ilości wrażliwych na wysoką temperaturę i łatwo utleniających się materiałów o konsystencji błota lub pasty o wilgotności 15%–90%. Łopatki poziomego mieszadła grabiącego wewnątrz suszarki wykonane są z żeliwa lub stali i zamontowane są na kwadratowym wale, przy czym połowa łopatek skierowana jest w lewo, a druga połowa w prawo. Wał obraca się z prędkością 7–8 obr/min, napędzany silnikiem ze skrzynią biegów. Automatyczny układ sterujący zmienia kierunek obrotu mieszadła co 5–8 minut.
Próżniowa suszarka zgarniająca składa się głównie z płaszcza, wału obrotowego i zębów grabiących. W przeciwieństwie do suszarek łopatkowych, wał obrotowy i zęby grabiące próżniowej suszarki zgarniającej nie służą jako powierzchnie grzewcze; służą jedynie do wzruszenia materiału i odnowienia powierzchni. Suszarnia grabi pracuje w próżni. Najpierw do suszarki próżniowej zgrabowej dodaje się mokry materiał i przez płaszcz przepuszcza czynnik grzewczy (zwykle para lub gorąca woda, ale można również zastosować olej termoprzewodzący). Następnie uruchamiana jest pompa próżniowa, a po osiągnięciu zadanego poziomu próżni uruchamiane jest urządzenie mieszające. Obrót zębów grabiących do przodu i do tyłu w sposób ciągły popycha materiał w kierunku środka i obu końców podczas procesu suszenia. Jednocześnie pomiędzy zębami natarcia można umieścić cztery pręty ze stali nierdzewnej (rury stalowe bez szwu), zgodnie z wymaganiami użytkownika. Pręty te poruszają się w sposób ciągły w górę i w dół podczas obrotu wału, wprawiając w wibracje materiał przylegający do ścianek suszarki i rozbijając wszelkie grudki. Środki te zapewniają terminową wymianę powierzchni wymiany ciepła, przyspieszając w ten sposób tempo wymiany ciepła i masy. Gdy materiał osiągnie określoną wilgotność, ogrzewanie zostaje zatrzymane, system próżniowy zostaje wyłączony, a wysuszony materiał jest usuwany, kończąc jeden cykl. Suszarka tego typu nadaje się do suszenia gnojowicy, pasty, materiałów ziarnistych i włóknistych, szczególnie materiałów wrażliwych na ciepło oraz do operacji suszenia wymagających odzysku oparów organicznych. Suszarki próżniowe zgarniające mają dwie podstawowe konfiguracje zębów natarcia: leworęczne i praworęczne. Obie konfiguracje mają nieregularne zęby natarcia typu łopatkowego. Podczas montażu sąsiednie zęby natarcia są rozstawione pod kątem 90 stopni. Na obu końcach wału zamontowane są zęby grabiące o nieregularnym kształcie, a na pozostałych końcach zęby grabiące typu łopatkowego. Gdy wał się obraca, materiał przemieszcza się na obie strony, a następnie w kierunku środka pod działaniem wału mieszającego, zapewniając równomierne wymieszanie materiału przez cały proces suszenia.
Powszechnie stosowanymi środkami suszącymi w suszarniach próżniowych zgrabionych są para wodna, olej grzewczy lub gorąca woda o ciśnieniu 0,1–0,3 MPa. Stopień podciśnienia wewnątrz suszarki wynosi 50–90 kPa, stopień wypełnienia materiałem 30–80%, a sprawność cieplna 70–80%. Prędkość wału można regulować bezstopniowo w zakresie 6–30 obr./min.